- اگر بهره مند بود ، ما را مفيد نيفتاد ، اما امروزش در « پس گردنى » شريك باشم . * قاضى جليس چنان كه در فوات الوفيات آمده ، بسال 561 با عمرى در حدود هفتاد سال ، در گذشته است . ( اضافات چاپ دوم ) سرورمان ، علامه سيد احمد عطار بغدادى ، در جزء اول از كتابش « رائق » قسمتى از اشعار قاضى جليس را ثبت كرده ، از جمله قصيده اى كه در ماتم اهل بيت اطهار سروده ، ضمنا ملك صالح بن رزيك را ثنا گفته و خدمات ذى قيمت او را نسبت به دربار علوى ياد كرده است . مطلع قصيده اين است : لو لا مجانبة الملوك الشانى ماتمّ شأنى فى الغرام بشانى * اين قصيده 50 بيت است . قصيدهء ديگرى در ماتم عترت طه سروده كه 66 بيت و سر آغاز آن چنين شروع مىشود : أرأيت جرءة طيف هذا الزائر ما هاب عاديه الغيور الزّاير وافى و شملته الظَّلام و لم يكن ليزور الَّا فى ظلام ساتر * فكأنّه انسان عين لم يلج مذقطَّ الَّا فى سواد الناظر ما حكم اجفانى كحكم جفونها شتّان بين سواهر و سواحر - دانى كه رؤياى خيال انگيزش با چه جرأتى بديدار معشوق آمد ، از رقيب نهراسيد ؟ - از راه رسيد ، در شنلى از سياهى شب ، و از آن پيش جز در تاريكى شب به زيارت نيامد . - گويا مردمك چشم است كه جز در ميان سياهى مأوا ندارد . - ديدگان مرا با ديدگان او برابر نتوان كرد ، ديدگان من ساهر و شب زنده دار ، ديدگان او جادوى سحار است . * چكامهء ديگر در ثناى امير مؤمنان كه ضمنا ملك صالح را هم ستوده ، اين